Urineverlies

Urineverlies komt vaker voor dan u denkt

Urineverlies; in Nederland hebben meer dan een miljoen mensen last van deze vervelende kwaal. En niet alleen vrouwen, ook mannen hebben er vaker last van dan u denkt. Gemiddeld heeft wereldwijd één op de zes mannen tijdelijk of langdurig last van urineverlies. Voor vrouwen ligt dit aantal op gemiddeld één op de drie. Dat zijn veel mensen! Het is dus helemaal niet nodig om u te schamen voor deze aandoening en het wordt hoog tijd dat het taboe doorbroken wordt. Heeft u last van urineverlies? Dan bent u niet alleen, het kan iedereen overkomen.

 

Jong en oud

Vaak hebben mensen de aanname dat urineverlies, ook wel incontinentie genoemd, alleen bij ouderen voorkomt. Deze aanname kan naar het land van de mythbusters verwezen worden. Iedereen kan last krijgen van incontinentie vanaf zijn of haar dertigste levensjaar. Het zijn de medische redenen die er ten grondslag aan liggen die urineverlies veroorzaken. Denkt u bijvoorbeeld eens aan de tijdelijk incontinentie dat kan ontstaan na een zwangerschap en/of bevalling. Het vrouwenlichaam maakt tijdens de bevallen daar beneden behoorlijk wat mee en het is helemaal niet zo gek dat de spieren dan tijd nodig hebben om te herstellen. Zowel jong als oud krijgt dus te maken met urineverlies.

 

Welke spieren veroorzaken urineverlies?

Er zijn twee spieren betrokken bij het ontstaan van incontinentie. De blaas is een soort spier in de vorm van een ballon. Bij ongecontroleerde samentrekking kan het tot gevolg hebben dat u druppels, of scheuten, urine verliest. De tweede spier die erbij betrokken is, is de bekkenbodemspier. Deze spier ontspant u als u naar het toilet gaat. Als deze spier zich onvrijwillig ontspant kan het zijn dat u urine verliest. In de meeste gevallen ligt het probleem bij de bekkenbodemspieren die niet goed functioneren. Maar wees gerust, in veel gevallen is deze spier te trainen en kan u van deze aandoening afkomen.

 

Verschillende soorten

Er zijn drie verschillende soorten incontinentie te onderscheiden. De eerste is de aandrangincontinentie. Hierbij voelt u aandrang om naar het toilet te gaan, maar haalt u het toilet niet op tijd en heeft u al wat urine verloren. Een tweede soort is de inspanningsincontinentie. Bij een onvrijwillige samenspanning van de blaas, bij activiteit, kunt u last hebben van urineverlies en daarom wordt deze soort inspanningsincontinentie genoemd. Een laatste soort heeft een medische achtergrond. Bij overloopincontinentie heeft u bijvoorbeeld moeite met plassen en daardoor kan het zijn dat de blaas druppelt. In alle gevallen kan de dokter u helpen bij het behandelen van de incontinentie.

 

Medische oorzaak

Urineverlies komt niet zomaar uit de lucht vallen, er ligt altijd een medische oorzaak achter incontinentie. Het kan bijvoorbeeld zijn dat u na een chirurgische ingreep hier last van krijgt. Maar ook na een auto-ongeluk is het mogelijk dat u last krijgt van urineverlies. De meest voorkomende medische oorzaken waarbij tijdelijk of langdurig urineverlies kan ontstaan zijn: urineweg- en blaasontsteking, verstopte darmen, prostaatproblemen, gebruik van bepaalde geneesmiddelen en zwangerschap/bevalling. Met behulp van een dokter en speciale oefeningen kunt u de klachten vaak zienderogen verminderen of zelfs verhelpen.

 

Hoe verminder of verhelp je het?

Bekkenbodemspieroefeningen zijn een bekende methode om urineverlies te verminderen of te verhelpen. Dit zijn oefeningen die u zelf kunt uitvoeren, gewoon thuis op een matje of zittend op de bank. Bij bekkenbodemspieroefeningen ligt de focus op het gecontroleerd aanspannen, en vasthouden, van de bekkenbodemspieren. Hiermee krijgt u steeds meer controle over de spieren in de bekken en zal u binnen 6 tot 8 weken resultaat zien. Ook valt het altijd aan te raden om met uw dokter te gaan praten. De kans is groot dat u dan nog sneller van uw tijdelijke of langdurige incontinentie afkomt. Schroomt u dus niet, vraag hulp en praat erover.